Mutluluk Toplarım Gülüşlerinden Kekre kokulu derelerden alırım haberini Sana benzetirim karçiçeklerini İnsafa gel sevdiğim yorma gözlerimi Ayrılığın karyangını karyangını
CAN KOKUYOR ŞAFAKLAR
Hadi ozanım gözü yaşlı şafaklarda boynunu ip yerken sevda çiçeklerinin sessizliğinin koynuna girip uyuyan insanlar olsa da sağır rahatsız etmek için onları şiire kuruk usunla biraz daha bağır
SEVDAM KAVGALARA SALDI BENİ
Sevinçlerde sabi acılarda ihtiyar yüreğim Seni bir köz gibi yakan Bu fırtına da geçer Derin bir çizgi bırakarak alnına. Güzel geleceğin ressamlarıyla başlarsın Panomuz Türkiye’ye Resmini çizmeye mutluluğun Çoruh nehri gibi Aktıkça damarlarında bu kan.”
YANGIN YÜREKLİM
Bir memlekette gençliğin işçinin ve köylünün okur yazar aydının hayına çıkarsa adı o zaman hakkı kim koruyacak kim koruyacak vatanı
YÜREĞİMLE YÜREĞİNE DOKUNURSAM
Kamil Aydemir, 1962 yılında, Artvin’in Şavşat ilçesine bağlı Kocabey köyünde doğdu. İlk, Orta ve lise öğrenimini Artvin’de tamamladı. Yüksek öğrenimini Artvin’de tamamladı. Yüksek öğrenimini yarıda bırakarak yurtdışına çıktı. 1984 yılından bu yana Hollanda’da yaşamaktadır. 14 Kitap yayımlanan Aydemir, evli ve iki çocuk babasıdır ve Hollanda PEN KULUP üyesidir. tozlanmış piyano sanki yüreğin sevmeyi bilmek gerek […]
MUTLULUĞA HANGİ RENKTEN ÇIKILIR
Ben fırtınaya tutulan Okyanustaki gemi gibi yalpaladıkça Herkes beni sarhoş sanır Gözlerim delinir Hayat ıslanır Dağlarımdan çığ kopar Yarınlarım altında kalır
KUŞLAR UÇURTMA UÇURUYOR
Ateşe atılan kitaba döndü ömrümüz Korkumuza iltica edersek susarak Daha çok savrulur Günlerin avlusunda külümüz Ne zaman iyileşecek devlet yarası gönlümüz
BEN GİDERSEM SÖZCÜKLER ARKAMDAN AĞLAR
Benim yönüm insandır diyor Kamil Aydemir.Şiirini yıllardır kirletilmeye karşı direnen insanın kafası ve yüreğiyle örüyor.İnsana saldıran yanlışları reddederek, insani doğruları sahiplenişin inatçı sesi.Onun şiirinde içerik kabuktaki çekirdek olarak görülmeli.Şiirleri; sofrada ekmek, tezgahtaki ter, kirlenmeye karşı temiz bir aşk olarak biçimlenir.Ona göre hüner, her sözcükten şiire ilmek atabilmektedir. Şair ve Sözcük şiirinde söyle diyor: Her sözcüğün […]
NAR YOKUŞU
“Vurmayın öldüm dedim Dinlemediler anne En berbat acıyı kalbimdeki çocuklar çekti Çocuklar düşlerimdeki çiçekti Neremi dikeceksin anne Paramparça ciğerlerim Yırtıldı sesim Terk etti nefesim”
BANA ZEMHERİ GİBİ BAKMA
“bana zemheri gibi bakma üşürüm bir gülsen bahara dönüşürüm istersen seninle ömrümü bölüşürüm hasret kaldıkça yüzüne ben geceleri ağlarım bakıp bakıp gökyüzüne yıldızlar uzanır yanaklarımı siler korkuyorum ki kavuşmadan sana bana inme iner ağlamak aynıdır bütün dillerde senin aynı olduğun gibi bütün illerde en güzel sevgi konuşur gökkuşağındaki renklerde ben sevda kuşuyum seni ararım her […]