çınar gibi annemi sallıyordu hasret yeli ne kadarda tatlıymış babamın emektar eli paylaşamadı dünya güzeli dostlar beni sürgünlük yıllarımda hep düşündüm beceremiyor muyuz sevmeyi insanlar ayrılığı yaşamadan da birbirlerini böyle sevmeli gecikmiş ilaç gibidir dillenmeyen sevgi bütün analar çocuklarına bunu söylemeli
/ şükür karnımızı ne zaman doyuracak anne / yüreğimde isyanceplerimde şekerdilimde mavi türkülergeçerken şükür mahallesindençember takar acılargözlerimden damla damla insanlığım düşer bol şükürlü bu gecekondudaşükür büyütürken büyüklerdikenli tellere takılmış yaralı kuş gibiyaşatmak uğruna ölenlerin büyüttüğüsakıncalı düş gibigül dalında kanar çocuklaracılarında yanar analar yeşil soğan ekmekonlar için baklavaonlar için etşükür mahlesinde iskelet çocuklarçocukluğuna hasret ne zaman […]
